Pazar, Kasım 26, 2006

lokma

o yolda ilerlerken sonunun ne olacağını bilmiyordu
kendisini bekleyen sımsıcak yuvayı gördü sonra, içine düştü
kucakladılar onu diğerleriyle birlikte sindirdiler, öğüttüler, bitirdiler
kurtuldum derken daha sakin bi yere kaçabildi ancak
ama acısı dewam ediyordu
bu sefer içerden yemeye başlamıştı onu
çok çok çok uzun bir yol uzanıyordu önünde
acısı az
ama daha yarılamadan o yolu esas acının ne olduğunu anlamıştı
we önünde gidecek daha çok yolu olduğunu gördü
ilerledi
yılmadı
zorlandı
artık onun için bir rüya gibi gözükürken özgürlük ani bir fırlayışla suyun içine düştü
rezervuar çekildi üzerine

Hiç yorum yok: